Guide des bibliothèques publiques luxembourgeoises

s2dlogoDen 31. Januar 2007 hu sech d’Vertrieder vun den ëffentleche Bibliothéiken zesummefonnt, fir ee gemeinsame Verband, d’ULBP (Union Luxembourgeoise des Bibliothèques Publiques) ze grënnen. D’ULBP setzt sech a fir d’Schafung, den Erhalt an d’Weiderentwécklung vun den ëffentleche Bibliothéiken zu Lëtzebuerg.

Bicher an aner Medien ausléinen, esou laang een se brauch, an erëm zréckbréngen, fir datt deen Nächste kann dovu profitéieren, net alles musse kafen a stockéieren, dat schéngt eis an der ULBP och haut nach ëmmer ee modernt Konzept vun engem schounenden Ëmgang mat eise Ressourcen ze sinn. Mir sinn iwwerzeegt dervun, datt d’ëffentlech Bibliothéiken, Haiser, wou Bicher, Medien, Wëssen zesummegedroe ginn a gratis engem interesséierte Publikum zur Dispositioun gestallt ginn, och an Zukunft eng Plaz an eiser Gesellschaft verdingt hunn.

im566865a12d0fc9102Déi lescht zing Joer si vill Efforten geleescht ginn, mee et bleift nach ëmmer vill ze dinn. De Reflex fir an eng Bibliothéik ze goen ass bei eis fir vill Leit verluer gaang. Den Zougang zu enger ëffentlecher Bibliothéik ass och net fir all Mënsch hei am Land d’selwecht: Et gëtt nach vill wäiss Flecken op der Bibliothéikslandkaart. D’Entwécklung vun den elektronesche Medien ass eng grouss Erausfuerderung fir eis, eis Bibliothéike mussen sech weiderentwéckelen, hir Offer muss sech an Zukunft, vläicht nach méi wéi bis elo, ganz breet opstellen, an alles, wat Bicher, Medien, Liesen a Schreiwe betrëfft, ëmfaassen. Mee och de soziale Volet wäert an Zukunft méi eng grouss Roll spillen; Bibliothéike sollen Haiser sinn, wou Mënschen sech begéinen, an net nëmme Bicher, mee och Gedanken austauschen.

D’ULBP huet een“Guide des bibliothèques publiques luxembourgeoises“ zesummegestallt. Dëse Guide gëtt den 6. März, no eiser Generalversammlung, der Presse virgstalt. Hien soll hëllefen, d’ëffentlech Bibliothéiken zu Lëtzebuerg méi visibel ze maachen.

 

Veröffentlicht unter Verschiddenes | Verschlagwortet mit | Hinterlasse einen Kommentar

Traitements de données à caractère personnel concernant les élèves

P1020329Le projet de loi 6284, tel qu’il a été voté le 28 février 2013 porte toujours le même nom que le projet initial du Gouvernement, déposé le 17.05.2011 . Or, en ce qui concerne le contenu, le projet que nous avons voté aujourd’hui est fondamentalement différent du  projet déposé, fort heureusement d’ailleurs!
Le projet initial n’aurait jamais eu l’accord de mon parti. Plusieurs réunions de notre  groupe de travail „Green Geeks“ avaient attesté des lacunes et des défauts graves sur un grand nombre de dispositions  du projet initial:

  • La durée de conservation des données avait été fixée à 15 ans, et cela pour toutes les données récoltées!
  • La communication des données à des tiers, comme par exemple l’Université du Luxembourg, le Service National de la Jeunesse ou le CEPS-INSTEAD était prévue sans une dépersonnalisation/anonymisation suffisante des données!
  • La terminologie utilisée n’était pas en concordance avec celle employée par la loi modifiée du 2 août 2002 relative à la protection des personnes à l’égard du traitement des données à caractère personnel.
  • Les finalités de la création d’une base de données n’avaient pas été retenues d’une façon suffisamment précise.
  • Dans le règlement annexé à la loi, il était prévu d’enregistrer dans la base de données une photographie de chaque élève et de la conserver.
  • Le droit à l’information et le droit d’accès aux données collectées de même que le droit de rectification n’étaient pas accordés explicitement aux personnes concernées.
  • Les données pour lesquelles il existait une obligation de communiquer n’étaient pas clairement précisées.
  • Le projet ne prévoyait pas de « logfile » permettent de retracer quelles personnes avaient accédées à quelles données.

La Commission parlementaire de l’éducation nationale a fait une première série de 17 ( !) amendements afin de donner raison aux multiples critiques du Conseil d’Etat et de la Commission nationale de la protection des données.

Une deuxième série de 7 amendements s’y est rajoutée afin de transformer le texte initial en une loi acceptable !

Mais est-ce vraiment une loi acceptable que nous avons votée le 28 février ? Et quel est le contenu final de cette loi ?

Depuis toujours, les écoles ont relevé les données de leurs élèves. Des données qui ont été nécessaires pour la gestion des classes, des notes, des adresses. Je me rappelle encore du temps où il fallait inscrire la religion de l’élève dans les registres de classe !

Evidemment, pour toute collecte de données à caractère personnel, la devise doit être : ne collecter uniquement ce qui  est absolument nécessaire, c’est-à-dire  aussi peu que possible. Le but de la collecte doit être annoncé avec précision. En ce qui concerne la durée de conservation des données, il est évident que cette durée ne doit pas dépasser le temps qu’exige le but annoncé et que les données doivent être effacées complètement après cette date limite. L’accès aux données doit être restreint et sécurisé. La personne concernée doit non seulement être informée du contenu de son dossier, mais elle doit pouvoir retracer le détail de toutes les communications de ses données à des tiers.

Je suis d’avis que le projet de loi relatif aux traitements de données à caractère personnel concernant les élèves, dans sa version finale telle qu’elle a été présentée au vote à la Chambre des Députés, répond à ces exigences. Je suis d’avis que cette loi est une nécessité, vu que les bases de données qui existaient dans nos écoles ne reposaient pas sur une base légale adéquate, un fait qui a d’ailleurs était évoqué par la Commission nationale pour la protection des données.

Certes, on peut se demander si la collecte de données relatives au milieu culturel, familial et professionnel dont proviennent les élèves, y compris des données concernant le niveau de revenu des représentants légaux des élèves, est nécessaire ou s’il s’agit là d’une immixtion exagérée de l’Etat dans la vie privée des élèves et de leurs parents.

Tout d’abord, qu’est-ce qui est demandé ?

« Il s’agit des informations suivantes:

1. première langue et, le cas échéant, autres langues parlées au domicile;

2. rang des frères et sœurs;

3. pays d’origine et date d’entrée au pays;

4. niveau d’études, catégorie professionnelle et niveau de revenus des représentants légaux de l’élève. »

Certains députés réfutent tout simplement la nécessité de collecter ce genre de  données, d’autres, notamment du parti chrétien, s’opposaient à toute indication concernant le revenu des représentants légaux.

Les dispositions de l’article 3 de la loi précisent que ces données doivent être d’abord dépersonnalisées pour ensuite servir à des analyses et des recherches à des fins de planification et d’évaluation de la qualité de l’enseignement, et garantissent, à mon avis, la protection des personnes privées et justifient la collecte de ces données.

déi gréng sont d’avis qu’il faut avoir une base de données fiables pour pouvoir faire une politique de l’éducation nationale intelligente. Nous avons regretté à maintes reprises et à plusieurs niveaux le manque de statistiques sérieuses.

Je me réjouis du fait que, récemment, nous avons des données sur la première langue parlée à domicile :

chiffres clés menfp 2013

chiffres clés menfp 2013

Au Luxembourg, l’apprentissage de l’Allemand a toujours été conçu comme un apprentissage par assimilation, parce que cette langue est proche du Luxembourgeois. Or, nous savons maintenant que pour une majorité d’enfants, la langue luxembourgeoise n’est plus la première langue parlée à domicile. Sommes-nous prêts à assumer les conséquences de ces connaissances, en ce qui concerne p.ex. l’alphabétisation ?

Un autre exemple qui nécessite cette fois-ci des informations concernant le niveau d’études, la catégorie professionnelle et le niveau de revenus des représentants légaux de l’élève : Le calcul du contingent ! Rappelons que le contingent de leçons a été introduit par la loi sur l’enseignement fondamental en 2009 afin de réduire les inégalités qui existaient jusqu’à ce moment au niveau de l’attribution du personnel dans les écoles fondamentales. On peut s’opposer à une manipulation trop rigide du contingent, on peut contester les données de départ (classe de 16 élèves, majoration pour des écoles dans des milieux défavorisés limitée à un maximum de 20%) mais je reste persuadé que l’idée même d’un contingent, qui augmente selon un indice social calculé par un organisme indépendant, est une idée valable et juste.

D’autres études importantes et qui concernent notre système scolaire : l’étude MAGRIP, la seule étude longitudinale qui a, entre autre, montré que de nombreux élèves issus de milieux socio-économiques défavorisés n’ont pas pu poursuivre leurs études après leurs cycles primaire et secondaire et cela, malgré leur potentiel intellectuel.

Les études PISA et PIRLS qu’il faut évidemment regarder d’un œil critique mais qui ne peuvent pas non plus être ignorées.

Pendant l’année scolaire 2009/10, 1.660 élèves ont quitté l’école sans diplôme. Parmi ces 1.660 élèves, 596 sont des décrocheurs permanents: ils ont définitivement quitté l’école ; 398 n’ont pas pu être joints malgré les efforts de l’ALJ. La grande majorité de ces anciens élèves a très probablement quitté le pays.

Si nous voulons combattre le décrochage scolaire, il importe de savoir qui sont ces décrocheurs scolaires, et le constat annuel que près d’un quart de ces jeunes n’ont pu être joints est après tout, une information peu satisfaisante.

Je le répète : déi gréng sont d’avis qu’il faut avoir une base de données fiables pour pouvoir faire une politique de l’éducation nationale intelligente et adaptée aux réalités du terrain .

Evidemment la question se pose, si toutes les données requises doivent être gardées dans une base de données centralisées du MEN ! Selon les spécialistes du ministère, mais aussi selon l’avis de spécialistes indépendants, c’est la seule façon de garantir un niveau satisfaisant de protection des données : La centralisation permet le mieux une sécurisation maximale et une gestion  professionnelle de cette banque de donnée par opposition à des banques de données décentralisées dans une multitude d’écoles et de lycées du pays. L’accès aux données et la possibilité de les traiter sont gérés par un système de gestion des identités performant et des droits d’accès précis. Les données relatives à la nationalité et au pays d’origine, celles relatives à l’éventuel statut de protection internationale et au placement d’un mineur dans une structure d’accueil ne peuvent être communiquées à des tiers.

Le système informatique par lequel un accès direct est accordé à un tiers doit être aménagé de sorte que les informations relatives à la personne bénéficiant de la communication, les informations communiquées, la date, l’heure, ainsi que le motif précis de la communication puissent être retracés.

Les communications de données personnelles doivent se faire par l’interconnexion de systèmes informatiques en prohibant ainsi les communications par voie électronique et sur supports informatiques mobiles. Jusqu’à présent, cela demeure impossible, parce que tous les acteurs visés ne sont pas équipés des systèmes informatiques requis. Néanmoins, comme le ministre perd tout contrôle sur l’utilisation ultérieure des données communiquées par la voie électronique, il faut responsabiliser , indépendamment de la création de cette base de données – tous les intervenants de leurs obligations légales  en matière  de protection des données personnalisées et éviter tout transfert par voie électronique avec le but de l’interdire tout à fait dans un proche avenir.

Le projet de loi final fait une nette différence entre les informations demandées, selon qu’elles ont un caractère obligatoire ou facultatif:

Les données obligatoires sont: nom, prénom, sexe, date de naissance, matricule, ville et pays de naissance, nationalité, photographie, adresse privée du domicile;

Toutes les autres données demandées sont facultatives et n’entraînent pas d’amende en cas de refus de renseignement.

En ce qui concerne le traitement informatique des photographies des élèves, la conservation des photographies ne saurait se justifier au-delà du délai strictement nécessaire à la confection des cartes d’élèves « myCard ». Les photographies ne sont conservées que pendant une durée de deux mois après la délivrance de la carte d’élève électronique et sont, à l’expiration de ce délai, automatiquement et irréversiblement supprimées.

Les données concernant les mesures de remédiation, les aménagements particuliers, le régime linguistique spécifique, les dispenses et absences ne sont pas conservés au-delà du cursus scolaire.

Comme nous sommes persuadés que le projet de loi soumis au vote ne procède pas à une collecte globale et arbitraire de données, mais précise exactement la finalité de chaque catégorie de données demandée et que les problèmes en matière de sécurité sont traités d’une manière efficace et transparente, j’ai pu donner aujourd’hui l’accord de mon groupe politique pour cette loi.

Veröffentlicht unter Politik | Verschlagwortet mit , | Hinterlasse einen Kommentar

Geht noch jemand in eine öffentliche Bibliothek?

Ja, aber natürlich!

Anlässlich der Generalversammlung der Mierscher Lieshaus asbl. hat die Verantwortliche der Bibliothek, Angelika Bräutigam, wieder die Besucherzahlen und die Zahl der Ausleihen  zusammengestellt: lieshaus 1

Es wird akribisch Buch geführt, wer jeden Tag in die Bibliothek herein kommt.  Montag und Sonntag ist die Bibliothek für das Publikum geschlossen, die wenigen Ausleihen an diesem Tag sind durch Mitarbeiter der Bibliothek oder der asbl. zu erklären.

Der Dienstag ist, seit Öffnung der Bibliothek, der Tag mit den meisten Besuchern. Wir erklären uns das durch die Tatsache, dass der Bücherbus jahrelang immer am Dienstag in die Gemeinde Mersch kam. Die Zahl der Nutzer des Mierscher Lieshaus ist jahrelang gestiegen, im Jahre 2012 blieb die Besucherzahl erstmals -auf einem angenehm hohen Niveau, stationär.

416 aktive Leser nutzen das Angebot der Bibliothek, etwa 15000 Medien die im Verleih sind. Bei 4367 Besuchen insgesamt kommt also der durchschnittliche Leser (den es so vermutlich gar nicht gibt) 10-mal im Jahr in seine Bibliothek, und bei 17549 Ausleihen insgesamt, nimmt dieser durchschnittliche Leser jeweils vier Medien bei jedem Besuch mit nach Hause. Die asbl. Mierscher Lieshaus ist zufrieden mit dieser Bilanz.

Le comité de l'asbl. Mierscher Lieshaus, au grand complet.

Le comité de l’asbl. Mierscher Lieshaus, au grand complet.

Dabei hat das Mierscher Lieshaus 2012 noch viel mehr geboten als Medien ausleihen: Lesungen, Literaturzirkel, Ateliers über kreatives Schreiben, Lëtzebuergesch richteg schreiwen, Kalligraphie-Kurs, Konferenzen mit Büchertisch organisiert, eine Ausstellung, einen Bücher-Flohmarkt, regelmässige Arbeit mit Schulklassen und einer „Crèche“ usw…

Also: Trotz Internet und e-book: öffentliche Bibliotheken braucht das Land!

Veröffentlicht unter Verschiddenes | Verschlagwortet mit | Hinterlasse einen Kommentar

Grénge Kongress zu Jonglënster

IMG_3634Den „nach“ Caissier Christian Kmiotek huet de finanzielle Bilan presentéiert: Déi gréng Finanzen sinn gesond, mir hunn manner Suen ausginn, wéi der erakomm sinn, d’Prêten sinn all ofbezuelt. Also gutt Viraussetzungen fir d’Waljoer 2014! Mee och 2013 steet ee positiven Event un, wat mer eis e bëssen eppes kaschte loossen: déi gréng feieren hiren 30en Gebuertsdag!

Well d’Lokalsektiounen finanziell op relativ gudde Been stinn, sollen 2014 keng Sue méi un si ausbezuelt ginn. D’Lokalsektiounen finanzéieren sech gréisstendeels vun den Don’en vun hiere Mandatairen: Conseilleren, Memberen vun de Kommissiounen, etc… Dat schéngt fir déi gréng Sektiounen an hir Mandatairen zimlech onproblematesch ze sinn.

Et sinn 3 méi grondsätzlech Rieden gehal ginn:

IMG_3628D’Presidentin Sam Tanson ass op d’Geschicht vun der Partei agaang an huet sech e.a. fir eng couragéiert Familiepolitik ausgeschwat.

IMG_3632De Fraktiounspresident François Bausch huet virun allem d’CSV op d’Schëpp geholl: Si si just zoustänneg fir déi gutt Saachen, fir déi schlecht net, dat waren ëmmer déi aner: déi aner Parteien, auslännesch Contrainteën… Hien huet och d’Verhandlungen, déi mat de Katari iwwert d’Cargolux gefouert gi sinn, als onméiglech naiv kritiséiert an d’Aarbecht vum Geheimdéngscht, zumindest bis 2004, resüméiert mat: alles wat net stramm konservativ war, ass observéiert ginn.

P1020317De gréngen Europadeputéierten Claude Turmes huet verlaangt, datt Europa méi sozial muss ginn. An dat geet net mat rietsliberale Politiker. De Bierger gesäit Europa éischter als eppes wat Problemer schaaft wéi eppes wat Problemer léisst. Eis Regierung stellt an der Europapolitik net de Mënsch an de Mëttelpunkt, mee de Maart!

P1020313P1020314

De Claude Turmes schwätzt ganz vill mat den Hänn!

IMG_3626De Christian Goebel kandidéiert net méi fir d‘Presidentschaft, virun allem aus zäitleche Grënn. De Christian, ee Politiker, den eigentlech léiwer am Hannergrond schafft wéi an der éischter Rei wénkt, krut zu Recht een „tosender Applaus“! Hien geet awer net einfach senger Wee:  Hien ass zënter kuerzem President vun déi gréng Jonglënster, a prett fir d’Walcampagne 2014.
IMG_3631Eisen neie President, deen ganz gaeren an der éischter Rei wénkt an och haart schwätzt, ass de Christian Kmiotek. De Kmio huet awer och ëmmer immens vill geschafft, egal an der wéivillter Rei hien grad stung. Hien huet eng exzellent kämpferesch Ried gehal, wou hien virun allem um CSV Denkmal gekraatzt huet an um „J-C.J., eisem Gott!“
De Kmio huet senger Roserei fräie Laf gelooss. Ech ginn dervun aus, datt aus der Roserei vill positiv Energie erauskënnt, fir konstruktiv Politik ze maachen.
D‘Sam an de Kmio, si mat gewalteger Zoustëmmung gewielt ginn.

De Jean-Jacques Arrensdorff ass neien Trésorier. Hien ass duerch säin Beruffsliewen exzellent fir déi Missioun qualifizéiert.

Am Conseil à l’égalité entre femmes et hommes waren esou vill Kandidaten ewéi Posten, all Kandidat hat och méi Stëmmen wéi statutaresch erfuerdert. Gewielt sinn: Françoise Folmer, Claudie Reiland, André Bernardo, André Hilger, Abbes Jacoby, Georges Lemmer, Aathanase Popov. Eng ganz Rei weider Memberen vum Conseil à l‘égalité sinn  iwwert Gremien an de Conseil nominéiert ginn.
Walen vum Comité exécutif: Et ass immens flott ze gesinn, wéi vill ënnerschiddlech Leit mat interessanten Profiler sech fir ee Posten bei déi gréng mellen!
Et waren 9 Kandidatinnen fir 9 Posten. 106 Walziedelen goufen agesammelt, all Kandidatinnen sinn gewielt ginn.
Et waren 8 Kandidaten fir 6 Posten.
Onproblematesch war och de Vote vun der Grondsatzdeklaratioun, déi elo an d’Statuten integréiert ass:

„Les objectifs principaux, les valeurs et les lignes directrices de la politique du parti sont consignés dans une déclaration de principe qui fait partie intégrante des statuts (les premières pages du document). Cette déclaration fixe notamment les priorités thématiques du parti : l’écologie, les droits humains et la solidarité, la démocratie, la justice sociale, le changement structurel de l’économie, l’égalité entre hommes et femmes, la participation égalitaire des immigrantes et immigrants, le refus de la violence, l’engagement pour une Europe écologique et sociale.“

Zum Schluss gouf nach d’Walkommissioun festgehal.

An der Walkommissioun sin: Christian Kmiotek, Sam Tanson, François Bausch,
Françoise  Folmer, Gina Arvai, Abbes Jacoby, Christian Goebel, Tilly Metz, Collette Kutten
D’Walkommissioun huet d’Aufgab, all Bezierk eng Kandidatenlëscht virzestellen, déi dann de Bezierk unhëllt (oder och eventuell net unhëllt.)

Am fréien Nometteg hat ech nach eng Entrevue matt enger Delegatioun vun der UNEL an de jonke gréngen. Mir hun eis iwwert d’Virfäll am Péitenger Lycée, eng Verbesserung vun den Aerbechtskonditiounen vun der CNEL (Conférence nationale des élèves du Luxembourg), d’Studentenhëllefen an d’Reform vun der Uni ausgetosch. En Austausch iwwert d’Schoulreform ass vun den 2 Säiten an Aussiicht gestallt ginn.P1020327

Veröffentlicht unter Politik | Hinterlasse einen Kommentar

Nei Bilanen elo?

 

Patrick Arendt an Patrick Remakel

Patrick Arendt an Patrick Remakel

Haut haten d’Gewerkschaften SNE an SEW den Optakt vun hirer Campagne: Nei Bilanen elo!

Déi zwou Gewerkschaften vum Léierpersonal aus der Grondschoul sinn sech eens: Si fannen déi aktuell Bilan’en nët verständlech fir d’Elteren an keng Hëllef fir d’Kanner. Hirer Meenung no gëtt bei den aktuellen Bilan’en just no Kompetenzen gekuckt an si kritiséieren, datt de Volet vum Wëssen ze kuerz kéim.

De Patrick Arendt vum SEW-OGBL huet erkläert, wéi et zum Ofbroch vun den Diskussiounen mam Ministère iwwert eng Reform vun de Bilanen komm ass, den Patrick Remakel vum SNE huet den alternative Projet vun de Gewerkschaften virgestallt.

Staark vereinfacht:  D’Kanner sollen eng Zensur kréien, wou se fir déi verschidden Fächer, déi an Sparten opgedeelt sinn, all kéiers geschriwwe kréien op se ganz gutt, gutt, gutt genuch oder net gutt genuch sinn. Fir mech huet d’Alternative vun de Gewerkschaften de Virdeel, datt se relativ einfach verständlech ass. Mee sorry, dat schéngt mir awer nët d’Léisung ze sinn. Domat si mer rëm ganz no bei den alen Zensuren, och wa keen zu de Punkten bis 60 zréck wëll. D’Méiglechkeet, fir engem Kand ee Feedback zu senger eegener Entwécklung ze ginn, fällt mat esou enger Zensur flaach. De gudde Schüler kritt all Trimester konfirméiert datt hien gutt ass, de schwaache Schüler kritt all Trimester gesot, datt hien schlecht ass. Dat ka jo awer net d’Resultat vun 3 Joer Schoulreform sinn!

Den Patrick Arendt huet ganz zum Schluss gesot, datt mer eigentlech scho joerelaang amgaang sinn, eis laanscht déi wierklech grouss Erausfuerderungen, déi sech eisem Schoulsystem stellen, ze drécken: d’Sproocheproblematik. Do huet de Gewerkschaftsvertrieder recht! Op nach genuch Energie bleift, no joerelaangem Geschwätz iwwert Sockelen, Cyclen an Kompetenzen fir offensiv an zesummen déi Diskussioun iwwert de Stellewäert vun dene verschiddenen Sproochen an eiser Schoul ze féieren?P1020312

Ech wënschen de Gewerkschaften vill konstruktiv Gespréicher op hierem Tour duerch d’Land, déi nei Bilanen, déi si virstellen wënschen ech mir net.

Veröffentlicht unter Educatioun | Verschlagwortet mit | Hinterlasse einen Kommentar

Flautando Köln in Walferdingen

Flautando Köln in Walferdingen (Foto Beate W.)

Flautando Köln in Walferdingen (Foto Beate W.)

Am Sonntag hatten die Rencontres Musicales de la Vallée de l’Alzette zu ihrem vierten Konzert in diesem Jahr eigeladen: Das Ensemble Flautando Köln plus spielte in der Kirche in Walferdingen.

Plus, weil Katharina Hess, Susanne Hochscheid, Kerstin Witt (Blockflöten) und Ursula Thelen (Blockflöten und Gesang) Musikerkollegen mitgebracht hatten: Rainer Johannsen (Fagott, Dulcian), Stefan Maas (Chitarrone), Stefan Horz (Cembalo) und Torsten Müller (Schlagzeug).

Das Konzert hatte viele interessierte Musikfreunde nach Walferdingen gelockt, und die Besucher zeigten sich von Programm und Leistung der Musiker begeistert. Das Quartett Flautando Köln ist das bekannteste deutsche Blockflöten-Ensemble. Seit 1990 begeistern die 4 Musikerinnen das Publikum mit virtuosen Flötentönen auf der ganzen Welt. Erstaunlich, wie vielfältig Blockflöten sind. Vielleicht wäre mir das Blockflötenspielen in der Lehrerausbildung (vor Jahrzehnten) leichter gefallen, wenn ich etwas von dieser Vielfalt und diesem Reichtum geahnt hätte.

Veröffentlicht unter Kultur | Verschlagwortet mit | Hinterlasse einen Kommentar

Le coût d’investissement par élève de l’enseignement fondamental

 Le rapport sur le 1er bilan portant sur la réforme de l’école fondamentale de M. Siggy Koenig,  présenté le 24 janvier par Madame la Ministre précise que « le coût d’investissement par élève de l’enseignement fondamental dans lequel intervient également la revalorisation de la carrière de l’enseignant a connu une progression spectaculaire : il est passé de 12.856 euros en 2008 à 20.821 euros en 2010, soit une augmentation de 62% » (page 30).

 Outre la revalorisation de la carrière de l’enseignant et l’engagement de personnel supplémentaire, d’autres facteurs jouent-ils un rôle, comme par exemple la prise en charge des salaires du personnel enseignant par l’Etat depuis la réforme ?

J’ai adressé une question parlamentaire à Madame la Ministre de l’Education nationale afin de connaître la ventilation exacte de cette progression du coût d’investissement.

Veröffentlicht unter Educatioun | Verschlagwortet mit | Hinterlasse einen Kommentar

Zwischenbilanz der Grundschulreform

pk1Bereits anlässlich der Pressekonferenz vom 14. September 2012, hatten déi gréng festgestellt, dass, auch wenn vieles in die richtige Richtung zeige, bei der Schulreform dennoch größere Defizite festzustellen seien: z.B.  die viel zu komplizierten Zensuren, das Fehlen einer professionalisierten Schuldirektion und auch das absurde Tabu einer Reform des Religionsunterrichtes. Zudem hätte die Umsetzung der Reform auch darunter gelitten, dass viele Details nur ungenügend oder zu spät vorbereitet und kommuniziert worden seien.

Ende Januar 2013 hat die Bildungsministerin die Zwischenbilanz der ersten drei Jahre der Grundschulreform vorgestellt. Sie basiert auf einer Studie der Uni Luxemburg unter Leitung von Prof. Dr. Tröhler sowie einem Zusatzbericht des früheren Regierungsrates im Bildungsministerium, Herrn Siggy Koenig.

Ministerin Delvaux attestierte sich in ihrem Pressedossier eine global positive Bilanz. Wenn man allerdings die Studien liest, muss man sich fragen wie die Bildungsministerin zu dieser Einschätzung kommt.

Die Studie der Uni ist sehr deutlich:

  • · „Nicht einmal jeder fünfte der Lehrerinnen und Lehrer meint, dass die bilans intermédiaires den Eltern Auskunft über den Lernfortschritt ihrer Kinder geben, und nicht einmal jeder zehnte Lehrer glaubt, dass mit den Bilanzen den Schülern Hinweise auf ihre Stärken und Schwächen gegeben werden können. Und nur etwa jeder 20., d.h. ca. fünf Prozent, glaubt, dass die Bilanzen den Kindern helfen, sich Ziele zu setzen.“ (S.8)
  • · „Die cycles seien „egal“, weil sie keine Wirkung hätten. Besonders negativ ist wiederum die Sicht der Lehrerinnen und Lehrer, von denen über 60 Prozent finden, dass die Zyklenstruktur den Schulerfolg nicht fördere. Weniger als 15 Prozent der Lehrer glauben, dass sie die Schüler fördere, und nur etwa 20 Prozent glauben, sie würde dem individuellen Entwicklungsrhythmus der Schülerinnen und Schüler Rechnung tragen.“ (S.9)
  • · „Die allgemeine Beurteilung der Kompetenzorientierung durch die Lehrerinnen und Lehrer fällt negativ aus, wobei vor allem auch die Verständlichkeit des Bildungsplans und der Kompetenzstufen kritisiert wird.“ (S. 10)

Damit sind drei, immer wieder als Kernstücke der Reform bezeichnete Neuerungen, nicht in den Schulen und nicht in den Köpfen angekommen! In Anbetracht der eingesetzten Mittel um eben diese Kernpunkte an die Lehrerschaft zu vermitteln, stellen wir fest: die Ministerin hat wichtige Ziele in Sachen Bildungsreform verfehlt.

déi gréng sind gegen jegliche Austeritätspolitik im Bildungsbereich. Aber auch das MENFP hat die Pflicht zu belegen, dass das von ihm ausgegebene Geld gut investiert wurde. Laut Siggy Koenig ist der Kostenpunkt pro Schüler in der Grundschule in zwei Jahren um 62% gestiegen! Das wirft Fragen auf! Das treibt die Erwartungen an die Reform hoch!

Das Team um Professor Tröhler beanstandete den Kommunikationsmangel seitens des Ministeriums vor und während der Umsetzung der Reform. Die Studie rät u.a. zu:

o einer Vereinfachung der Bilanzen und Zwischenbilanzen (Zensuren) für Eltern und Lehrer

o einer besseren Definition der erforderlichen Kompetenzen (Socles de compétences)

o einer Verringerung des administrativen Aufwands

o und einer Professionalisierung der Schuldirektion.

Eigentlich genau die gleiche Kritik, wie sie von vielen geäußert wurde, u.a. auch von déi gréng.

Der Bericht des ehemaligen Regierungsrates Siggy Koenig ist interessant und aufschlussreich. Ich hatte mich im Vorfeld wenig begeistert gezeigt, dass ein pensionierter Regierungsrat einen Bericht über die Schulreform schreiben sollte. Ich hatte Befangenheit vermutet, schließlich war Herr Koenig ja maßgeblich an der Ausarbeitung und der Umsetzung der Schulreform beteiligt. Sein  Bericht ist auch etwas weniger kritisch ausgefallen als der der Uni. Die Aussagen über Kompetenzsockel und PRS sind beschönigend. Dennoch, insgesamt hat der Bericht mich angenehm überrascht. Es ist interessant, die Schulreform aus der Sicht eines hohen Regierungsbeamten, der über viel Insiderwissen verfügt und auch manches davon Preis gibt, zu betrachten. So schreibt Koenig:

o Das Bildungsministerium hat informiert, allerdings ist nur ein Bruchteil der Informationen in den Schulen angekommen. (« Rares sont ceux qui disent avoir lu tous les documents qui leur ont été envoyés »).

o Hinzu kommt, dass aus dem Inspektorat keine einheitliche Vorgehensweise zu erkennen war (« L’inspectorat a avancé en ordre dispersé; les troupes en furent désorientées. »).

Das sind doch eigentlich deutliche Zeichen, dass eine Professionalisierung der Schuldirektionen fehlt!

Interessanterweise geht Herr Koenig auch der Frage der revalorisation de la carrière der Lehrer nach. Dabei beschreibt er ein neues Lehrerprofil: Der Lehrer ist ein für sein eigenes Handeln verantwortlicher Beamter der carrière supérieure, im Gegensatz zum früheren Lehrer der carrière moyenne, einem Angestellten der nach vorgeschriebenem Stundenplan und Lehrmaterial unter der Kontrolle des Inspektors seinen Alltag abspulte. Diese Beschreibung ist wenig schmeichelhaft für die Lehrerschaft vor 2009. Der für sein eigenes Handeln verantwortliche Lehrer  wird auch nicht automatisch durch die Einstufung in die carrière supérieure geschaffen. Hier stellt sich u.a. die Frage nach der initialen Lehrerausbildung. déi gréng haben sich seit langem für eine Grundschul-Lehrerausbildung auf Masterniveau ausgesprochen!

Die beiden rezenten Studien üben zwar viel Kritik an der Umsetzung der Reform, die Stoßrichtung der Reform wird jedoch nicht in Frage gestellt. Es gilt nun schnellst möglich die identifizierten Defizite zu beheben.

DSC_0265Dabei stehen für uns folgende Prioritäten an erster Stelle:

  1. 1.    Schnelle und definitive Ausarbeitung der neuen Bilanzen und Zwischenbilanzen vor dem Schulbeginn 2013/2014;

Die Ministerin hat die Uni verpflichtet, zusammen mit Lehrern (welchen?) die neuen Bilanzen zu erarbeiten. An und für sich halte ich diese Vorgehensweise für richtig. Das Ministerium, insbesondere die Politik soll sich aus diesen Details heraushalten. Dass beim neuen Bewertungssystem viele Details übers Knie gebrochen wurde, deutet auch Koenig an: „le temps imparti pour concevoir ce système entièrement nouveau était court, très, très court! » Dabei ist die neue formative Bewertung ein absolutes Kernstück der Reform. Auch wenn die Politik sich aus den Feinheiten, wie dieses Dokument schlussendlich auszusehen hat heraushalten sollte, so hoffe ich doch sehr, dass der politische Wille, die eingeschlagene Stoßrichtung beizubehalten nicht aufgegeben wird. Wenn die Aussage von Koenig stimmt, dass die Gewerkschaften ein alternatives Modell ausgearbeitet haben „qui e.a. éviterait aux enseignants de documenter la progression de l’élève.“, dann kann dieses Modell niemanden zufrieden stellen. Schlussendlich wird immer die Frage „Was geschieht nach dem 6. Schuljahr (oder cycle 4.2)“ sowohl Eltern als auch Schüler und Lehrer weiterhin beschäftigen. Diese Frage stellt meiner Meinung nach jegliche formative Bewertung im Cycle 4 vor schier unlösbare Probleme: Darf mein Kind aufs Gymnasium oder muss es aufs technische Lyzeum? Auf diese Frage gibt es keine beschreibende Antwort, sondern nur ein Ja oder Nein. Wir müssten uns nach anderen Modellen umsehen, etwa der Gesamtschule nach skandinavischem oder angelsächsischem Modell. Das scheint zur Zeit aber nur für déi gréng eine gangbare Lösung zu sein. Auch Koenig erkennt das Problem, schreibt aber lapidar: „Il faut oublier le modèle anglo-saxon“.

 2.     bestehende Schulkomitees durch professionelle Schulleitungen stärken;

 Die administrativen Arbeiten werden von den Lehrern als enorm beschrieben. Ein Teil dieser Arbeiten ist vermutlich nicht mehr aus der Welt zu schaffen, schließlich muss gewährt sein, dass die Schüler ihrer Schulpflicht nachkommen, dass Ersatzpersonal einen Arbeitsvertrag bekommt, dass Berichte und Bilanzen geschrieben werden. An Luxemburger Schulen gibt es eine lange Tradition der Nicht-Verschriftlichung und Nicht-Archivierung und das ist bedauerlich! Natürlich kann man mit dem schriftlichen Verfassen von Berichten übertreiben, nichts schriftlich festhalten ist aber mit Sicherheit auch keine Lösung.

Ein Direktor in der Grundschule ist kein Allheilmittel. Dennoch scheint es mir eine notwendige Entwicklung zu sein, die wir offensiv und unvoreingenommen in Angriff nehmen sollten. Die Uni spricht zu Recht von einer notwendigen Professionalisierung. (Schul)Verwaltungsaufgaben sollten auch von einer (Schul)Verwaltung ausgeführt werden. Lehrer verdienen zu viel um Post zu verteilen oder Bastelmaterial zu verwalten, für manche andere Verwaltungsaufgaben sind sie nicht (gut) qualifiziert. Die Lehrer beklagen sich ja auch zu Recht, dass ihnen nicht genügend Zeit für die Arbeit mit den Kindern bleiben würde. Die„Comités d’école“, die sich in der Praxis bewährt haben, sollten sich auf wichtige Schulentwicklungsprojekte konzentrieren können.

 3. Verbesserung der Funktionsweise der Equipes multi-professionnelles und Abschaffung der Education différenciée in ihrer jetzigen Form zwecks Einbettung in die Grundschule;

 Die Unzufriedenheit mit der Funktionsweise der Equipes multi-professionnelles ist in den Berichten allgegenwärtig. Hier hat die Politik versagt. Auch heute, 4 Jahre nach der Schulreform kommt aus dem MENFP keine klare Aussage, wie die Schule auf die berechtigten Forderungen einer inklusiven Schule reagieren soll. Mittlerweile haben wir die UN-Konvention über die Rechte der Menschen mit Behinderungen ratifiziert, mit u.a. dem Artikel 24 (… Les personnes handicapées puissent, sur la base de l’égalité avec les autres, avoir accès, dans les communautés où elles vivent, à un enseignement primaire inclusif, de qualité et gratuit, et à l’enseignement secondaire; …), aber die Zweigleisigkeit Grundschule (und Lyzeen) – Education Différenciée, ist immer noch nicht in Frage gestellt, dabei gehört sie ganz einfach abgeschafft. Das Schulgesetz von 2009 erlaubt in seinem Artikel 68, dass unterschiedliche „Spezialisten“ an den Schulen arbeiten. Es wäre wünschenswert, wenn diese Möglichkeit ausgebaut und genützt würde. Hierdurch könnte der Verwaltungsaufwand im Interesse der Kinder und der Lehrer reduziert werden.

 4. Ideale und maximale Größe einer Grundschule definieren;

Sowohl im Bericht der Uni, als auch in dem des ehemaligen Regierungsrates wird immer wieder darauf hingewiesen, dass besonders in kleinen Schulen die Présidents d’école nicht über genügend Zeit für ihre Arbeit verfügen würden. Eine ganze Menge (Verwaltungs-)Arbeit sei ähnlich umfangreich, unabhängig von der Schulgröße. Im Schulgesetz gibt es keine Aussage über die ideale Größe einer Schule.  Es wird lediglich verlangt, dass eine Schule alle 4 Lernzirkel anbieten muss.

Im Schuljahr 2010/11 hatte die Schule in Kayl die meisten Schüler (874), die kleinste Schule dürfte diejenige von Saeul mit 54 Schülern gewesen sein. Dass in der Gemeinde Mersch z.B. nahezu 800 Kinder in einer Schule sind, scheint mir nicht im Sinne der Schulreform zu sein: Die große Anzahl an Schülern, Lehrern, Klassen verhindert ein Zusammenwachsen der Schule, die Zusammenarbeit in der Schule wird erschwert, Diskussionen um PRS und Schulprofil werden nahezu unmöglich gemacht. Rund ein Dutzend Grundschulen in Luxemburg haben mehr als 500 Schüler, ein knappes halbes Dutzend hat weniger als 100. Es gibt gute Argumente für kleine, überschaubare Schulen, inbesondere da zu einer Schule ja auch eine Betreuungsstruktur (maison relais) gehört.

 5. Die Reform des Inspektorats auf Eis legen bis die Frage der professionalisierten Schuldirektion geklärt ist;

 In den Zwischenberichten zur Schulreform wird deutlich, dass unter den Schulinspektoren weder eine einheitliche Meinung über die Schulreform besteht, noch ein einheitliches Vorgehen bei der Umsetzung der Reform vorhanden war/ist. Die Inspektoren bekamen auch Konkurrenz durch die „instituteurs-ressources“ (I.R). Sie beklagen sich, dass ihnen nur noch die eher unangenehmen Arbeiten bleiben (Verwaltung, Streitschlichten, Kontrolle). Die interessantere Arbeit der pädagogischen Begleitung wird immer mehr von den I.R. wahrgenommen. Hinzu kommt, dass viele I.R. sich weiterbilden, indem sie z.B. einen Master über ein Fernstudium absolvieren, und somit auch durch ihre Ausbildung immer näher an die Schulinspektoren heran rücken. Das Gesetzprojekt 6390, das im Februar 2012 auf den Instanzenweg geschickt wurde, setzt sich nicht mit dieser Entwicklung auseinander und ist meiner Meinung nach nicht geeignet, eine zufriedenstellende Antwort auf die Frage einer Professionalisierung der Schuldirektionen zu geben.

 6. Die Sprachen an unseren Schulen;

« Le bilan se doit de rappeler qu’avant la réforme beaucoup de réflexions ont porté sur l’enseignement des langues dans l’école luxembourgeoise. Elles ont abouti au « Profil de la politique linguistique au Luxembourg en 2006, puis au « Plan d’action langues93» en 2007. Quelques aspects ont trouvé une retombée dans la loi de 2009, mais la discussion de fond, sans parti pris, sur la place des langues et l’agencement des langues dans l’enseignement fondamental reste à venir. » (Koenig, p. 85)

Für die Grundschule stellt sich nach wie vor die Frage, wann wir die Alternative einer Alphabetisierung auf Französisch an unseren Schulen anbieten. Noch deutet nichts in diese Richtung hin. Dabei klappt die Alphabetisierung auf Deutsch „par assimilation“ immer weniger, da bei den jüngsten Schülern heute weniger als die Hälfte luxemburgisch als erste Sprache zu Hause spricht. Dass das kein einfaches Unterfangen wird, ist klar: Luxemburger Lehrer haben keinerlei Erfahrung mit der Alphabetisierung in F-Sprache. Auf die Erfahrungen aus der école francophone in Walferdingen hätte man aufbauen können – doch die Ministerin beschloss, dieses Modell auslaufen zu lassen.

Die Sprachenfrage ist eine Herausforderung für unser gesamtes Schulsystem. In der Sekundarschule ist meiner Meinung nach jeder Versuch einer Reform des cycle supérieur zum Scheitern verurteilt, wenn kein Konsens über den Umgang mit unserer Sprachenvielfalt erlangt wird. Dazu gehört an erster Stelle eine ehrliche Bestandsaufnahme der Ist-Situation. Mir scheint, dass viele Leute etwas verteidigen wollen, das es in unseren Schulen schon längst nicht mehr gibt: Den Schüler mit Sekundarschulabschluss, der nahezu perfekt in Deutsch, Französisch und Englisch ist.  

pk 2 7. Dringende Verbesserung der Koordination und der      Kooperation zwischen Schule und Betreuungsstrukturen.

Ein weiterer Schwachpunkt der Grundschulreform ist die mangelnde Verzahnung, bzw Kooordination mit dem Feld der Kinderbetreung:

Im Großherzogtum arbeiten écoles fondamentales und maisons-relais kaum zusammen. Kooperationen stellen nach dem einhelligen Urteil der Inspektoren und instituteurs-ressources eine absolute Ausnahme dar. Wenn überhaupt, dann ist die Zusammenarbeit nur dort gegeben, wo beide Institutionen sich ein Gebäude teilen oder sich in unmittelbarer Nachbarschaft zueinander befinden. In den allermeisten Fällen handelt (es) sich ganz offensichtlich um Parallelwelten. Im Allgemeinen sehen sogar weder die Schule noch die maison-relais den Sinn einer Zusammenarbeit.“(Seite 90, Uni-Bericht)

„On sous-estime la nécessité et l’urgence qu’il y a à rapprocher l’école et la maison-relais… Si les administrations ont mis trois années pour rédiger le règlement grand-ducal correspondant, il ne faut pas s’en prendre aux acteurs du terrain qui tarderaient à se rapprocher (Koenig, p.23)

Seit März 2012 gibt es eine Verordnung über das Erstellen eines Plan d’encadrement périscolaire (PEP). Die Gemeinden, die Schulen und die Verantwortlichen der non-formalen Bildungseinrichtungen werden hier aufgefordert, ab September 2013 für das Schuljahr 2013-2014 ihren ersten PEP aufzustellen. Ein wichtiger Schritt, der mit einiger Verspätung versucht, verpasste Gelegenheiten aufzuarbeiten.

Unsere Forderungen gehen darüber hinaus: 

  • Inklusion der behinderten Kinder in die normalen Betreuungsstrukturen;
  • Schneller Ausbau der Betreuungsstrukturen sowohl für Schul- als auch für Vorschulkinder sowie Verbesserung der Öffnungszeiten;
  • Verbesserung der Betreuungsqualität (Personalschlüssel, Weiterbildungsangebot);
  • Ausreichende Unterstützung und Mittel für die Gemeinden zwecks Ausarbeitung und Umsetzung der Plans d’encadrement périscolaire;
  • Zusammenführen von Schule und Kinderbetreuung durch Bündelung der politischen Kompetenzen in einer einzigen Verwaltung (Kinder & Jugend);
  • Kostenlose Kinderbetreuung. Schule und Betreuung gehören zusammen und müssen beide kostenlos angeboten werden.
Veröffentlicht unter Educatioun | Verschlagwortet mit | Hinterlasse einen Kommentar

D’Nordstreck däerf net stierwen!

Zuch um 6.11 Auer: pünktlech an vill Plaatz:-)

Zuch vu Miersch op Ettelbréck um 6.11 Auer: pünktlech an vill Plaatz:-)

D’Zuchverbindungen tëschent der Belsch an Lëtzebuerg geroden oft, a bal ëmmer negativ, an d’ëffentlech Diskussioun. Niewent dem Fait, datt et besonnesch an de Spëtzestonnen oft zu Verspéidungen kënnt, ass et virun allem och eisen belschen Noper, den fir negativ Nouvellen fir d’Nordstréck suergt. Et schéngt dorop erauszelafen, datt an der Belsch een Investitiounsstopp fir dës Zuchverbindung kënnt. Domat wier d’Zukunft vun der Streck Ettelbréck – Klierf –Ëlwen esouguer kuerzfristeg a Fro gestalt.

gréng Ettelbréck

gréng Ettelbréck

Déi gréng wieren sech géint esou een Negativ-Trend bei der Nordstreck. An enger Aktioun um fréie Moien hu mir Flyeren an eng Lutsch zu Ettelbréck, Clierf an Ëlwen verdeelt (Nous refusons que le transport ferroviaire parte en sucette !)

Eis Fuerderungen sinn e.a. den zweegleisegen Ausbau vun der Streck vun Ettelbréck an Richtung Belsch, Verbesserungen beim Fahrplang, besonnesch an den Owesstonnen, méi Sécherheet an den Zich a manner Verspéidungen… an däitlech Signaler un eis Noperen, datt mir ee gudden ëffentlechen Transport als absolut Prioritéit gesinn.P1020301 - Copie

Dës Aktioun ass zesummen mat de Kollegen vun Ecolo organiséiert ginn. Si verdeelen haut  a ronn 120 Garen Flyeren (et des sucettes vertes ) wou se déi selwecht Mëssstänn ukloen wéi mir hei zu Lëtzebuerg. Ecolo setzt sech duerfir an, datt de belsche Stat an d’Eisebunn investéiert.

 

Veröffentlicht unter Politik | Verschlagwortet mit | Hinterlasse einen Kommentar

Mam Vëlo vu Miersch op Mamer!

Mam Velo vu Miersch op Mamer: Dat mécht zur Zäit just 1x am Joer Spaass, beim "Alles op de Vëlo".

Mam Velo vu Miersch op Mamer: Dat mécht zur Zäit just 1x am Joer Spaass, beim „Alles op de Vëlo“.

Méindeg den Owend huet de Mierscher Gemengerot eestëmmeg eng Motioun ugeholl:

Le Conseil Communal de la Commune de Mersch

 –       déclare être favorable à la réalisation d’une piste cyclable dans la vallée de la Mamer suivant le tracé de chemins existants;

 –       invite le gouvernement à entamer les travaux de planification de cette piste cyclable et de mettre en œuvre ce projet.

 Vëlospisten déngen net nëmmen Hobbycyclisten, mee sinn ee wesentlechen Bestanddeel vum Nohaltegketsministère sengem Verkéierskonzept MODU (mobilité durable), wat fir 2020 een Undeel vun 25% “mobilité douce” (Vëlo a Foussgänger) virgesäit (2009: 13%). Vëlospisten ginn och vun Randonneuren, Leefer, Leit mat Poussetten, a Rollstill benotzt.

De proposéierten Tracé (17km Piste cyclable Mamerdall + 3,5km Liaisoun op Kielen) leeft duerch 8 Gemengen (Miersch, Luerenzweiler, Steesel, Koplescht, Kielen, Stroossen, Bartreng, Mamer) an iwwert Bëschweeër, déi et scho gëtt. Duerch des Vëlospiste “Mamerdall” (PC14) géif zesummen mat de Pisten “Nicolas Frantz” (PC13), “dici. tour” (Sectioun Bartreng-Gronn) an “Uelzechtdall” (PC15) een Dräieck vun Vëlospisten entstoen, wat op enger Marathonstreck (42km) fir 30% vun der Populatioun vum Grand-Duché direkt accessibel wier.

An dem neien Naturreservat “Mamerdall” (säit 13.12.2012) ass eng Vëlospiste ausdrécklech erlaabt:

Article 3. „Dans la réserve naturelle sont interdits: …L’élargissement et le redressement de la voirie publique existante et le changement d’affectation des chemins communaux, ruraux et forestiers, à l’exception de l’aménagement de pistes cyclables, qui restent cependant soumises à l’autorisation du Ministre”.

Am Schëndelser Schlass baut d’Natur- a Forstverwaltung ee Centre d’accueil, fir dem Public d’Naturreservat méi no ze bréngen. Aus eisen 8 Gemengen kéinten eleng 9000 Schüler (3’600 Grondschoul, 5’400 Lycéeën) dësen Centre d’accueil mam Vëlo erreechen.

Droits d'auteur: Administration du Cadastre et de la Topographie. http://wiki.geoportal.lu/doku.php?id=fr:mcg_1

Droits d’auteur: Administration du Cadastre et de la Topographie. http://wiki.geoportal.lu/doku.php?id=fr:mcg_1

Déi Motioun ass vun gréngen Conseilleren aus deenen 8 Gemengen ausgeschafft ginn, a mécht elo de Wee duerch d’Gemengeréit. Déi dreiwend Kraaft bei dësem Projet ass den Christophe Reuter, gréngen Conseiller zu Koplescht. Natierlech ass nach kee Meter Vëloswee gebaut, wann de Mierscher Gemengerot eng Motioun stëmmt. Mee en éischte Schrack ass gemeet, mir bleiwen um Ball!

Veröffentlicht unter Politik | Verschlagwortet mit , | Hinterlasse einen Kommentar